Wspólnota Nazaret przy parafii św. Józefa Oblubieńca w Zielonej Górze

Niedziela Trójcy Świętej – 07.06.2020

Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu, Bogu, który jest i który był, i który przychodzi (Ap 1,8)

Czytania: Wj 34, 4b-6. 8-9; 2 Kor 13, 11-13; J 3, 16-18

 

Kim jest Trójjedyny Bóg? Niedzielne czytania, ale również rozważania św. Jana Pawła II pomogą nam odpowiedzieć na to pytanie.

1. Objawienie Boga w Starym Testamencie

Dzięki wielkim Bożym interwencjom Izrael wyszedł z Egiptu. Bóg ukazał Izraelitom swoją moc i stałą obecność. Później było zawarcie przymierza na Synaju. Bóg obiecuje nieustanną opiekę, jeśli lud zachowa Boże prawo. Jednak lud sprzeniewierza się przymierzu, odlewa cielca i jemu oddaje cześć. Mojżesz widząc to tłucze tablice przymierza. Bóg jednak pozostaje wierny obietnicom. Scena przedstawiona w pierwszym czytaniu to fragment odnowy przymierza. Bóg jest miłosierny i litościwy. Cechy Boga Ojca można dojrzeć w Jego działaniu poprzez wkroczenie w historię. Jest to Ojciec dla zbuntowanego i grzesznego ludu. Bóg daje mu szansę nawrócenia i poprawy. Bóg również nam daje możliwość poprawy swojego życia. Nie odsuwa się od nas, kiedy zdarzy się nam zgrzeszyć, ale daje łaskę nawrócenia. Taki obraz Boga możemy dojrzeć już w Starym Testamencie.

2. Czas Jezusa

W Ewangelii widzimy, że Bóg Ojciec nie jest obojętny na nasz los. Nie waha się posłać swojego Syna, by ten wszedł w centrum historii. Jezus to potwierdza w rozmowie z Nikodemem. Pan przedstawia kim jest Bóg. Kocha On świat i człowieka. „Bóg tak umiłował świat, że Syna swego jednorodzonego dał…”. Nie chce świata potępiać, ale go zbawić. U kresu dziejów czeka nas pełne objawienie Trójcy Świętej. W nowym stworzeniu Bóg obdarzy nas głęboką komunią z sobą, czyli życiem wiecznym. Jest to komunia miłości. Bóg chce dać człowiekowi życie wieczne. Prowadzi go wymagającą drogą. Jest On zaangażowany po stronie człowieka. Jak wspomina św. Jan Paweł II Syn wkracza w czas i przestrzeń, stając się ożywiającym centrum. Kresem wędrówki Jezusa nie jest ciemność grobu, ale zmartwychwstanie. Na tej tajemnicy oparta jest chrześcijańska wiara. Możemy doświadczać Pana, który jest nieustannie obecny pośród nas. Jest to dla nas wezwanie do poszukiwania Boga. Być może podczas pandemii zatęskniliśmy za uczestniczeniem w Eucharystii, przyjmowaniem Chrystusa w komunii świętej. Teraz możemy to wyrazić. Zmartwychwstanie pokazuje, że Pan żyje pośród nas. W Ewangelii św. Mateusza czytamy jak zmartwychwstały Pan ukazuje się Apostołom i mówi im o chrzcie w imię Ojca, Syna i Ducha Świętego. Starożytny autor Teodor z Mopsuestii tak to komentuje. Sama Trójca objawia się w tych słowach. Pokazuje to od kogo pochodzą dobra chrztu: powtórne narodzenie, odnowa, uwolnienie od śmierci, zniewolenia i wszelkiego zła, wolność i udział w dobrach przyszłych. Widzimy w tym wagę chrztu świętego w naszym życiu. Dzięki temu możemy zauważyć, że źródłem nawrócenia i pracy nad sobą jest Ojciec, Syn i Duch Święty. Bóg wzywa nas do ciągłej odnowy życia. To On obdarza nas mocą do ciągłej przemiany.

3. Czas Kościoła

Duch Święty nie tylko odsłania sens dziejów, ale również dodaje sił do odkrycia Bożego planu w moim życiu. Cała Trójca uczestniczy w objawieniu się Ducha Świętego. Jest On zesłany na pierwszą wspólnotę, ale również na cały Kościół. Jest On znakiem Nowego Przymierza. Apostołowie w mocy Ducha Świętego głoszą Zmartwychwstałego, a wszyscy wierzący w różnych językach, czyli w swych kulturach i na przestrzeni dziejów wyznają wiarę w Boga. I my potrzebujemy tego impulsu, którego doświadczyli Apostołowie, którzy wyszli z Wieczernika. Jest to impuls do głębszego zaangażowania w relację z Bogiem, do poznawania Jego słowa. Potrzebujemy takiej mocy płynącej od Ducha Świętego, aby móc odważnie głosić Ewangelię. W mowie pożegnalnej Jezus mówił: Pocieszyciel, którego Ojciec pośle w moim imieniu, On was wszystkiego nauczy. Jest On naszym pocieszycielem i obrońcą, szczególnie w chwilach trudu. Mając Ducha Świętego możemy mówić Abba Ojcze, używając modlitwy Jezusa, który tak zwracał się do Ojca. W Duchu Świętym modlimy się do Ojca, tak jak Jezus. Duch nas wszystkiego nauczy. Daje nam duchowe zrozumienie kim jest Bóg. Wiara jest opowiedzeniem się za Nim całym sobą, co pociąga za sobą konkretne wybory. Święty Paweł pisał w Liście do Rzymian: „Jeżeli ustami swoimi wyznasz, że Jezus jest Panem i w sercu uwierzysz, że Bóg Go wskrzesił z martwych, osiągniesz zbawienie”. A w liście do Koryntian dodaje: „Nikt bez pomocy Ducha Świętego nie może powiedzieć: Panem jest Jezus”. Warto zauważać obecność Ducha Świętego, przywoływać Jego pomocy.